مي رسد روزي که بي من روزها را سر کني...

مي رسد روزي که بي من روزها را سر کني...

مي رسد روزي که بي من روزها را سر کني... مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني

+نوشته شده در شنبه شانزدهم تیر 1386ساعت14:50توسط مریم | |

نمیدانم قسم هایت را باور کنم یا قهر هایت را....
غرولند هایت را یا حرفهای عاشقانه ات را.......
نمیدانم لبخند هایت دروغین است یا اخمهایت.....
نمی فهمم......
نمیدانم...........

نمیدانم آن لحظه ها را باور کنم که به چشمانم خیره میشوی و از عشق میگویی؟
یا آن لحظه ای را باور کنم که نگاهت را از نگاهم دریغ میکنی......

نمیدانم به پای غیرتت بگذارم یا حسادتت ؟
و یا بگذارم به پای همان اخلاق لجبازانه و تندت .....
این را که نوشتن را هم بر من ممنوع کرده ای و وبلاگ نوشتن را برمن حرام.......

گاهی به خوبی هایت شک میکنم....
و گاهی فکر میکنم......ارزش چیزهایی را که به خاطر تو از آنها گذشتم نداشتی.....

گفتم گاهی.....چون در تمام عمر عاشقی مان شاید فقط ثانیه ای کوتاه به این فکر کردم......
و آسمان بزرگ آبی عشقم فقط تکه ابری کوچک دارد....خیلی کوچک.......

نمیدانم این آبی وسیع و بلند را باور کنم....یا آن تکه ابر را.....

شاید دیگر نگذاری بنویسم.....
این را هم میگذارم به حساب همان حسادتت.....
که حتی به قلمم هم حسادت میکنی.....و به این دکمه های کیبورد....و به این صفحه ی مونیتور.....
عشقت زیباست...اما میترسم خسته ام کند.....!!!

گرچه این روزها به حد کافی خسته هستم.....
نه فقط از تو.....
از تمام کائنات.....
از آسمان ، از زمین ،از عشق ،از خودم،از همه کس.....جز او
خسته ام از حرفهای مردم دروغینی که نمیفهمند سبزی عشقمان را
و نمیفهمند درد های دختری دور از همه کس و بی همه کس را....
که همه کس و هیچ کسش تویی......
نمیفهمند درد عشقی را که تاوانش مادر بود....و یک زندگی سخت اما زیبا.
بیچاره ها از سنگی و سختی قلبشان است....شاید....!
سیاهی جلو چشمانشان را گرفته.....

از این سیاهی هاست که خسته ام.....
و ازین تنهایی ها.....
که در تمام این تنهایی ها تمام دلگرمی و پناهم تو بودی...
تویی که نمیدانم مهربانی هایت را باور کنم ....یا بدیهایت را.....
روشنیهایت را و یا شبهای تاریک وجودت را.....
چشمهای سبز پر محبتت را....و یا......بگذریم.....باور میکنم.....با توخواهم ماند...چه با اخم و چه با لبخند.....
که من عاشق هر آن چیزم که از توست..... عاشقم من....عاشقی بی قرارم....
کس ندارد....خبر از دل زارم....